تبليغاتX
ارواح زبون...ادمک های ذلیل - در نکوهش ِبی خوابی

ارواح زبون...ادمک های ذلیل

سخنی نرانم تا خوانندگان این تصنیف گویند شرم باد این پیر را

در نکوهش ِبی خوابی

و من در همان حال که از فرط ِ بی خوابی ، خود زنی و گاهن خود_نویسی می کردم ،، یکهو ، بی افسار ، تصاعدی دلم خواست که دیگر اینجا ننویسم.

البته برای اینجا ننوشتن علت و معلول زیاد است و فقط یک جو جربزه نبود که آن هم دیوانگی های نیمه شبانه مهیا کردش.پس :

" من اینجا دیگر نخواهم نوشت ،، پس من هستم. "

پ.ن : باشد که فردا گُه خوردم گویان به اینجا بر نگردم.

+ نوشته شده در  شنبه 6 آذر1389ساعت 3:11 AM  توسط یاسمین  |